ماهی پری دلش همیشه خون بود
زندونی تنگای این و اون بود /
خودش ولی یه چیکه آسمون بود
هوایی دریای بیکرون بود /
تموم حوضا واسه اون کوچیک بود
رودخونه ها دو قطره چیک و چیک بود /
***
ماهی تو ماهی آبت آسمونه
رودخونه هات مسیر کهکشونه /
موج چشات ، موجای راز و نیاز
اشکاتو وردار و یه دریا بساز /

ماهی پری ! تنگ بلور رو بشکن
شنا نکن تو حوض تنگ این تن /
***
ماهی پری نامزد آسمونی
عروس دریایی کهکشونی /
سفره عقدت رو کجاها چیدن
فرشته ها شمعدونی تو خریدن /
ماهی پری هنوز که اینجا موندی
قصه پروازو مگه نخوندی /
***
ماهی پری چارقد نور و سر کن
بال و پرت را تن کن و سفر کن /
دریای آسمون اگر چه دوره
ساحل اون پر از نگین نوره /
***
ماهی پری ! ماهی پری ! کجایی ؟!
پشت سرت نمونده ردپایی /
***
ماهی پری پرید تو حوض مهتاب
جستی زد و رفت و گذشت از این آب /
نقره ماه دگمه پیرهنش شد
ستاره ها پولک رو تنش شد

عرفان نظر آهاری

از جنگ بر می گردی،هیچ کس اما به استقبالت نمی آید.

هیچ کس نمیداند که به جنگ رفته بودی.با شکوه ترین جنگها اما همین است.

جنگی غریبانه ،جنگی تنها،جنگی بی سپاه و بی سلاح.

خاک روی پیراهنت را می تکاند و نشان لیاقتی به تو می دهد.

نشان لیاقتش اما مدالی نیست که بر گردنت بیاویزی.

نشان لیاقت خدا تنها چند خط ساده است.

خط های ساده ای که بر پیشانی ات اضافه می شود.

و روزی می رسد که پیشانی ات پر از دستخط خدا می شود.

آیینه ها می گویند آن کس زیباتر است که خطی بر چهره ندارد.

آیینه ها اما دروغ می گویند.دستخط خدا بر هر صفحه ای که بنشیند،زیبایش می کند.

جوانی بهایی ست که در ازای دستخط خدا می دهیم.

دستخط خدا اما بیش از اینها می ارزد،کیست که جوانی اش را به دستخط خدا نفروشد!

عرفان نظرآهاری

در این زمانه هیچ‌كس خودش نیست

كسی برای یك نفس خودش نیست

همین دمی كه رفت و بازدم شد

نفس ـ نفس، نفس ـ نفس خودش نیست

همین هوا كه عین عشق پاك است

گره كه خود با هوس خودش نیست

خدای ما اگر كه در خود ماست

كسی كه بی‌خداست، پس خودش نیست

دلی كه گرد خویش می‌تند تار،

اگرچه قدر یك مگس، خودش نیست

مگس، به هركجا، به‌جز مگس نیست

ولی عقاب در قفس، خودش نیست

تو ای من، ای عقاب ِ بسته‌بالم

اگرچه بر تو راه ِ پیش و پس نیست

تو دست‌كم كمی شبیه خود باش

در این جهان كه هیچ‌كس خودش نیست 

تمام درد ِ ما همین خود ِ ماست

تمام شد، همین و بس: خودش نیست

مرا با عشق می خواهی و


من از عشق سر شارم


کمی لبخند میخواهی و


من لبخند می آرم.

کسی اندازه ی من قدرحرفت رانمی داند

دلت آهسته باران خواست من،آهسته می بارم

کنار یک سبد نرگس نماز شکر می خوانی

و من یک باغ نرگس را برایت هدیه می کارم

دلت یک عمر دریا خواست ،

دریا رفت


ما رفتیم،


...ومن از هرچه دریا ،بی تو باشد سخت بیزارم.

در ميخــانه به روى همــــــــــــه باز است هنـوز

سينــــــه سوخته در سوز و گـــداز است هنــوز

بی‌نيازی ‌است دراين مستى و بيهوشي ‌عشق

درِ هستــــــى زدن از روى نيــــــــاز است هنـوز

چـــــــاره از دورى دلبـــــــر نبـــــــود، لب بـربنــد

كه غــلام درِ او، بنـــــده نــــــــــواز است هنـــوز

راز مــــــگشاى، مـــــــگر در بـــــــرِمست رُخ يار

كه در اين مـــــــرحله، او محرم راز اســـت هنوز

دست بـــــــردار ز ســـــــوداگرى و بــــوالهوسى

دست عشــّاق سوى دوست دراز اســت هنـوز

نـــــرسد دست مــــــــن ســـــــوخته بردامن يار

چه تـــــوان كرد كه در عشوه و ناز است هنـوز؟

اى نسيم سحــــرى، گـــــــــر سر كويش گذرى

عطـــــر بـــــرگير كه او غاليه ســاز است هنــوز

امام خمینی رحمته الله علیه

برگرفته از وبلاگ دوست نازنینم آمون و وبلاگ زیبای  روزهای عاشقی

 
ببین سیاهی بخت و مپرس از نامم
من از قبیله ی عشاق بی سر انجامم
 
به آن دقایق پر درد زندگی سوگند
که بی تو یک نفس ای هم نفس نیارامم
 
مکش ز دامن من دست با فراغت دل
که آفتاب غروبی به گوشه ی بامم
 
مرا که این همه طوفان طبیعتم، دریاب
که من به یک سر موی محبّتی رامم
 
ز عمر شکوه ندارم که خامه ی تقدیر
نوشته بود در آغاز نامه فرجامم
 
مرا امید رهایی ز قید هستی نیست
که با تمام وجودم فتاده در دامم
 
به هرکه دل بسپردم ز من چو سایه رمید
مرا ببین که شوریده بخت و ناکامم
 
چگونه پای نهم در حریم حضرت دوست؟!
هنوز دست ارادت نبسته احرامم
 
هوای خواندن افسانه ام مکن اکنون
ورق ورق شده دیگر کتاب ایّامم